۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ - بالا بودن نسبت تری‌گلیسیرید به کلسترول HDL(نسبت TG/HDL-C) با شیوع بیشتر آلبومینوری در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ همراه بود؛ این امر نشان‌دهندۀ پیوند احتمالی میان دیس‌لیپیدمی آتروژنیک و درگیری کلیوی در دیابت است. با این حال، ماهیت مقطعی این مطالعه مانع از اثبات رابطه علی و معلولی می‌شود و انجام مطالعات آینده‌نگر برای تأیید این یافته‌ها ضروری است. این مطالعه در مجله Frontiers in Nutritionمنتشر شده است.
در این پژوهش، اطلاعات گروه مورد مطالعه که شامل تعداد زیادی از بیماران با تشخیص قطعی دیابت نوع ۲ بود، با استفاده از تمامی داده‌های ضروری بیومتریک، یافته‌های آزمایشگاهی و آنالیز ادرار جمع‌آوری شد. علاوه بر این، تمامی محاسبات و مدل‌سازی‌های آماری در اوایل سال ۲۰۲۶ تکمیل گردید. روش‌شناسی آماری به‌کار رفته در این تحقیق شامل تحلیل‌های رگرسیون لجستیک چندمتغیره برای بررسی شانس (Odds) مستقیم شیوع آلبومینوری بر اساس چارک‌های افزایشیِ نسبت TG/HDL-C، پس از تعدیل متغیرهای سن، مدت زمان ابتلا به دیابت و فشار خون بود.
به منظور بررسی هرگونه ارتباط احتمالی غیرخطی، محققان از مدل‌سازی پیشرفته اسپیلاین مکعب محدود شده (RCS) استفاده کردند تا آستانه‌های ریاضی دقیق را بیابند. همچنین منحنی‌های ROCبرای ارزیابی قدرت تشخیص کلی این نسبت در تمایز میان بیماران دارای پروتئینوری و بدون آن، ترسیم شدند. تحلیل‌های زیرگروهی و میانجی‌گری نیز جهت بررسی تفاوت‌های جمعیت‌شناختی احتمالی و شناسایی عامل محرک آسیب عروقی (اسید اوریک یا قند خون) انجام شد.
یافته‌های کلیدی:
· در چارچوب این پژوهش مقطعی، محققان با موفقیت نتایج ۲,۳۲۳ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ را تحلیل کردند.
· در دنیای واقعی، شیوع آلبومینوری با افزایش چارک‌های نسبت TG/HDL-C، به‌طور تدریجی و پیش‌بینی‌پذیری افزایش یافت.
· تحلیل رابطه غیرخطی با استفاده از اسپیلاین مکعب محدود شده، یک سطح آستانه مشخص را در نسبت TG/HDL-Cبرابر با ۲.۰۸ نشان داد (سطح معناداری برای کل مدل P<0.001 و برای رابطه غیرخطی P<0.001 بود).
· منحنی‌های ROC، سطح نسبتاً بالای قدرت تشخیص بالینی و دقت تشخیصی نسبت TG/HDL-Cرا در بیماران زن تأیید کردند.
· از طریق تحلیل‌های زیرگروهی مشخص شد که نسبت TG/HDL-Cارتباط قوی‌تری با نسبت آلبومین/کراتینین ادرار (UACR) در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ دارد.
نتیجه گیری
رابطه معناداری میان نسبت TG/HDL-Cو آلبومینوری در بیماران دیابتی نوع ۲ یافت شد. با این حال، به دلیل ماهیت مشاهده‌ای این مطالعه، نمی‌توان رابطه علی و معلولی را اثبات کرد. برای تأیید این نتایج، انجام تحقیقات بیشتر ضروری است. این شاخص‌های متابولیک، چارچوب اساسی برای پزشکی مدرن قلبی-متابولیک را تشکیل می‌دهند و نشان می‌دهند که تحلیل نسبت‌های متقابل لیپیدی، اطلاعات بسیار بیشتری درباره آسیب‌های ارگانی نسبت به مقادیر ساده کلسترول ارائه می‌دهد.
منبع:
https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/higher-tghdl-c-ratio-linked-to-albuminuria-in-type-2-diabetes-177446